Ο Βασίλης Δημόπουλος είναι ψυχίατρος, ψυχαναλυτής, μέλος της Ελληνικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας και της Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Ένωσης καθώς και διδάσκων αναλυτής της Ελληνικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας. Οι προβληματισμοί που αναπτύσσονται στα βιβλία του περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων ζητήματα σχετικά με τον ναρκισσισμό, την ψυχικοποίηση, τις αμυντικές και δομικές εργασίες του ψυχισμού, το τραύμα, το όνειρο και την ψυχοσωματική […]

Ο Τζέφφρυ Μπέννινγκτον (Geoffrey Bennington) (1956) είναι καθηγητής Γαλλικής και Συγκριτικής λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Emory στην Τζόρτζια των ΗΠΑ. Στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνονται η σύγχρονη γαλλική λογοτεχνία και σκέψη και η μυθιστοριογραφία του 18ου αιώνα. Θεωρείται ειδικός στην αποδόμηση και στο έργο των Ζακ Ντερριντά και Ζαν-Φρανσουά Λυοτάρ. Έχει μεταφράσει πολλά βιβλία του Ντερριντά […]

O Ζακ Ντερριντά (Jacques Derrida) γεννήθηκε το 1930 στην Αλγερία. Δίδαξε φιλοσοφία στη Σορβόννη, στην École Normale Supérieure, στην École des Hautes Études en Sciences Sociales, καθώς και σε πολλά ευρωπαϊκά και αμερικανικά πανεπιστήμια ως επισκέπτης καθηγητής. Έχει ταυτίσει το όνομά του με αυτό που έχει γίνει παγκοσμίως γνωστό ως «αποδόμηση». Πέθανε στο Παρίσι τον […]

Ο Ιμμάνουελ Καντ (Immanuel Kant) γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1724 στο Καίνιξμπεργκ. Από το 1732 ως το 1740 μαθήτευσε στο κολλέγιο Fridericianum και το 1740 μπήκε στο Πανεπιστήμιο του Καίνιξμπεργκ. Τυπικά εγγεγραμμένος στη Θεολογική σχολή, αφοσιώνεται κυρίως στη μελέτη της φιλοσοφίας και της φυσικής. Το 1747 δημοσιεύει το πρώτο του έργο: Σκέψεις πάνω στην πραγματική […]

Jean-Jacques Rousseau (1712-1778). Εξ αιτίας της άτυχης παιδικής ζωής του εγκατέλειψε 16 ετών το καλβινιστικό σπίτι του στη Γενεύη και προσεχώρησε στον Καθολικισμό. Δεν είχε ποτέ συγκροτημένη εκπαίδευση, οι γνώσεις του όμως υπερεπαρκούσαν ώστε το 1742 να δουλέψει στο Παρίσι ως ιδιωτικός δάσκαλος σε σπίτια ευγενών. Ο Ρουσσώ γνωρίστηκε με τον Ντιντερό για του οποίου […]

Ο Έντμουντ Χούσσερλ (Edmund Husserl, 1859-1938) ήταν Γερμανός φιλόσοφος που εγκαθίδρυσε τη σχολή της Φαινομενολογίας. Αντιτάχθηκε στον θετικιστικό προσανατολισμό της επιστήμης και της φιλοσοφίας της εποχής του. Εκπόνησε κριτικές στις επιδράσεις του ιστορικισμού και του ψυχολογισμού στη λογική. Χωρίς να περιορίζεται στον εμπειρισμό, αλλά θεωρώντας ότι η εμπειρία είναι η πηγή όλης της γνώσης, επεξεργάστηκε […]

Ο Ντέιβιντ Χιουμ (David Hume) (1711-1776), ο σημαντικότερος στοχαστής του σκωτικού διαφωτισμού, είναι ο πρώτος στην ιστορία της φιλοσοφίας ο οποίος επιχείρησε την εμπειρική θεμελίωση της «Επιστήμης του ανθρώπου» εισάγοντας την «πειραματική μέθοδο συλλογισμού στα ηθικά θέματα». Γεννήθηκε στο Εδιμβούργο από οικογένεια εμπόρων και, χάνοντας από πολύ νωρίς τον πατέρα τους, ο ίδιος και τα […]

Ο Γκέοργκ Βίλχελμ Φρήντριχ Χέγκελ Georg Wilhelm Friedrich Hegel (1770-1831). Στην ελληνική βιβλιογραφία αναφέρεται και ως Έγελος. Γεννήθηκε στη Στουτγκάρδη και σπούδασε στο Τύμπινγκεν Φιλοσοφία και Θεολογία (1788-93). Το 1802 έγινε λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Γένα, όπου συνέγραψε το πρώτο σημαντικό έργο του Φαινομενολογία του πνεύματος (1807). Ως συντάκτης εφημερίδας στο Μπάμπεργκ και ως διευθυντής […]